گاهی اتفاق می‌افتد که برخی اشخاص برای رسیدن به هدف خاصی مانند دست‌یابی به پول، انتقام‌گیری، وادار کردن دیگری به انجام دادن کاری خاص و... شخصی را می‌ربایند. به این عمل هم در اصطلاح عامیانه و هم در ادبیات حقوقی، آدم‌ربایی گفته می‌شود.

اعدام در لغت از ماده عدم به معنای نیست و نابود کردن است و در اصطلاح مجازاتی است که به موجب آن حیات مردم به طور کلی سلب شده و از ادامه زندگی بازمانده می‌شود. مجازات اعدام، شدیدترین نوع مجازاتی است که از قدیم الایام در تمامی جوامع بشری و تمدن‌ها وجود داشته است. در حقوق ایران نیز برخی اقسام کیفر اعدام بر مبنای متون و نصوص فقهی تشریع شده است.

بر خلاف تصمیمات قضاوتی ( contentieux )، اعمال حسبی ( gracieux ) در حالی از دادگاه صادر می‌شود که علی‌القاعده اختلاف و نزاعی وجود ندارد. برای تشخیص امور حسبی در حقوق ایران نیز، نه تنها بررسی وجود یا عدم اختلاف و نزاع باید مد نظر قرار گیرد، بلکه به لزوم یا عدم لزوم مداخله اقدام و تصمیم گیری دادگاه نیز باید مورد توجه باشد.