واقعیت ماجرا این است که دسته بسیار گسترده‌ای از کارگران که مشمول قرارداد‌های کار و قانون کار می‌شوند در تولیدی‌های کوچک‌تر و اصناف مشغول به فعالیت هستند که با توجه به دستور ابلاغی از سوی ستاد ملی مقابله با کرونا مبنی بر تعطیلی این اصناف مدتی را در بیکاری سپری کرده و یا خواهند کرد که همین موضوع موجب گردیده که سوالاتی مطرح شود

جیب‌ها خالی است. سه هفته است مردم به ویژه آنهایی که حقوق بگیر نیستند از جیب خورده‌اند. خانه نشینی خرج دارد، برج دارد.

عموما در ادارات دولتی در ایران کار اصالت ندارد، دیده شدن توسط مدیر و یا ماندن تا پاسی از شب در کنار دست مدیر است که اصالت دارد.حضور کارمندان در بخشی برای سرگرم کردن مدیر مربوطه است؛ به همین خاطر اگر کارمندانی کارشان را در دورکاری به موقع و با کیفیت لازم هم انجام بدهند، نمی‌توانند رضایت مدیر را به دست آورند چرا که مدیر از فقدان سرگرمی دچار کلافگی می‌شود؛ در برخی ادارات هم تصور مدیر این است که کارمندان باید برای او کار انجام دهند و نه برای سازمان یا نهاد مربوطه؛ به همین خاطر به فرض انجام کار در زمان مقرر و کیفیت مورد نظر در شرایط دورکاری، مدیر احساس می‌کند که چرا کارمندانش-رعایا- حضور به هم نرسانده اند و او از آنان مکدر خاطر می‌شود.